Plešivička vinogorja

Na južnim, istočnim i zapadnim pristrancima i obroncima Samoborskog Plešivačkog gorja, na strminama i među kkosinama tvore krasne amfiteatralne položaje, smjestila se vinogradarska podregija Plešivica. Vinogradarska prošlost ove podregije seže u srednji vijek. Jedno je vrijeme obilježena i žestokim sukobima grofova Erdedy s građanima Samobora i Jastrebarskog. Na sortiment vinove loze i vina (Bermet) stanovit utjecaj su ostvarili Francuzi za kratkotrajne okupacije ovih krajeva (1808-1812).

Vinogradi se u podregiji penju i do 400 m nadmorske visine i u većini su vrlo povoljnih ekspozicija. Podregija je poznata po raznolikosti geoloških suptrata i tala koja su se na njima razvila. Najčešći suptrati su dolomiti, pontijski lapori i diluvijalne naslage a na njima su se razvila slabo, umjereno i jako podzolirana smeđa tla, rendzine te mineralno-karbonatna tla. Kontinentalna klima s izraženim mikroklimatskim obilježjima, pogoduje vinogradarstvu, jer se broj sunčanih sati penje i do 1900 godišnje, dok oborina padne i do 1076 mm godišnje.

Duga tradicija vinogorja ove podregije ostavila je traga i na uzgojnim oblicima i u sortimentu vinove loze. Iako je u zadnje vrijeme sve više modernih nasada širih redova i uzgoja uz žicu, još uvijek prevladavaju male parcele gustih redova i klasičnog uzgoja uz kolac. Sortiment je raznovrsan, od starih tradicionalnih kultivara: štajerska belina, lipovina. Šipelj, kraljevina koji su davali tradicionalno Plešivičko bijelo vino.

Danas je situacija sasvim drugačija, jer se u zadnjih 10-15 godina sade isključivo visokokvalitetne sorte: rajnski rizling, chardonnay, sivi, crni i bijeli pinot, zeleni silvanac ,sauvignon, traminac i dr. Od crnih sorata značajno su povećane površine pod portugiscem i crnim pinotom. Sve ovo doprinjelo je tome da danas neka od vina proizvedena u ovom vinogorju zasluženo nose titulu najboljih u Hrvatskoj, što dokazuju mnogobrojne nagrade dobivene na domačim i inozemnim natjecanjima.